زندگی....!

چارخانه ی زندگیم اگر خالی از لبخندت باشد...

زندگیم رنگ مرگ میگیرد...

اخر تو سراغاز زندگانی هستی...

نی لبک عشق!از صدای تو مرغان پر میگشایند....

و انسان ب نهایت معنویت میرسد....

کاش در کنارم بودی و من....

همگان را بخاطرت پس میزدم....

سوخت و ساخت نفسهایم با تو تکمیل میشود....

میدانم ک نمیدانی....!

برایم سختترین لحظه چ هنگامیست....!

ان زمان ک دوری و با دوریت خواهم ساخت.

آری...!

میسازم ب امید امدنت.....

کاش!

کاش قابل بازگشت بودی......ای زندگی........

.............

برچسبها: دلنوشته