دلم....

دلم سخت به دنبال نفس بود

که دلم رفت به دنبال قفس زود

هر دمی گوش به اواز هوا میدادم

خنده ی ترس به امال حوا میدادم

میل خواهش نکند سایه ی خوشرو به کسی

تا که اندر طلبش خاک نشد روح کسی

من در این اصل به امار خودم مشکوکم

که اگر تاب کند نیمه ی دنیا به دلم

تاب دل میشکند خار شود نای دلم

و دلم باز دلم خوار شود لای دلم

که اگر دل نشود نیمه ی دنیا به دلم

و نفس زود رود باز ز اندام دلم

و دگر هیچ ندانی که کجا بود و چه شد

انکه درگیر هوا بود به اندام دلم

دلقک غمزده ی ماه چه شد؟

که دگر تاب نیاورد فنا شد به احوال دلم

و دگر هیچ مگویید که دلم تب دارد

حسرتی هست به اندازه ی دیوار دلم

برچسبها: دلنوشته